เช้าวันนี้ตื่นมาด้วยความรู้สึกที่ตื่นเต้ลเล็กน้อย เพราะจะได้ไปซ้อมแฟชั่นโชวของโรงเรียนแล้วก็ไปเป็นสต๊าฟงานเต้นต่อ...
แล้วไหงตอนนี้ถึงมารู้สึกอย่างงี้ล่ะ?
ตอนเช้าพอไปถึงโรงเรียนก็แบบว่านะ นัดกันเวลานึง แต่กว่าจะมากันครบก็ผ่านไปแล้วชั่วโมงกว่า มิหนำซ้ำก็เล่นเพลงกันไม่ได้ ก็เลยซ้อมกันไม่ได้ (แต่ซ้อมโดยไม่มีเพลงก็พอได้ แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมไม่ซ้อมกัน) อืมมม พอมีเพลงก็ให้กลุ่มเพื่อน(ซึ่งเซนก็อยู่ด้วย) ซ้อมก่อน เพราะเห็นว่าเดินๆอย่างเดียวไม่น่าจะนานมาก จะได้เสร็จๆไปเลย แต่ไม่!! มันนานอย่างไม่น่าเชื่อ...ไม่ใช่ไรหรอก เพราะเพื่อนบางคนก็เล่นๆกันด้วยแหระ ... เล่นมากเกินไปจนเสียเวลา....อาจจะเป็นเพราะเซนมีเวลาน้อย+เป็นคนเอาจริงเอาจังด้วย เลยรู้สึกแบบว่าอะไรนักหนา? ทำให้หงุดหงิดเข้าไปใหญ่ แล้วแบบว่าครูก็มาแล้วมาประมาณว่าไล่ ทั้งๆที่เซนยังไม่ได้ซ้อมของเซนเลย บอกว่า มาตั้งนานแล้ว - - คือ...ขอโทษทีนะคะ เครื่องเสียงมันเพิ่งจะใช้ได้แล้วจะให้เซนทำไง? มาเช้าก็เท่านั้น เซนก็ไปๆมาๆ ของครูเต้นของเซน แค่ รอบ เดียว ครูก็ทำหน้าแหยๆ ใส่ แต่ก็ให้เต้น แล้วประมาณว่าเข้าใจว่าเพื่อนๆ งง เวที ก็เลยไม่ได้ว่าไรมาก แต่ออกแนวดุแล้วล่ะ - - มันเริ่มเครียด....แล้วก็เต้นออกมากันได้ไม่ค่อยดีด้วย เลยแบบว่า อะไรนักหนา... พอเราเสร็จก็ลงจากเวทีแล้วเก็บของเตรียมออก (เพราะมีงานอื่นต่อ แล้วก็ไม่ไหวแล้ว โมโหจัด) คิดดู...กลุ่มที่ขึ้นหลังเซนอ่ะ มันยังคุยเรื่องยืนโน่นยืนนี่อยู่เลย ให้เซนซ้อมอีกรอบไม่คุ้มกว่าหรือยังไง? ให้ตายซิ...
หลังจากนั้นก็ออกมา ไปเป็นสต๊าฟงานเต้นที่ธองหล่อ...
ไปถึงก็ประมาณว่าเหมือนยังไม่มีอะไรให้ทำ....ก็เลยไปกินข้าวกะเพื่อนๆที่มาเป็นสต๊าฟด้วยกัน แล้วถึงกินเสร็จขึ้นไป มันก็ไม่มีอะไรให้ทำอยู่ดี ตอนนี้ยังไม่ค่อยรู้สึกอะไรเท่าไหร่หรอก เพราะว่ามันก็ไม่ค่อยรู้เรื่องว่าจริงๆเป็นงี้หรือเปล่า แต่พอขึ้นไปแล้วไม่มีอะไรทำเนี่ยก็เลยไปยืนดูงานแสดงกัน แล้วประมาณว่า เจ้าของสถานที่อ่ะ ดึงตัวออกมาจากกระจกที่พวกเราดู แล้วให้คุณแม่ๆ ไปยืนแทน... ต่อหน้าต่อตาอ่ะ...เสียความรู้สึกมั้ยอ่ะ? ทำไม?? ทำไมถึงดูไม่ได้....ถ้าไม่อยากให้ดูขนาดนั้นก็หางานให้ทำหน่อยได้มั้ย? อุตส่าห์รีบมา เสียตัง เสียเวลา...แล้วไหงต้องมาเสียความรู้สึกด้วยล่ะ - - ให้ตายเถอะ....พวกเราก็เลยขึ้นไปนั่งข้างบนตามที่เขาบอก....ตกลงกันว่า ถ้าไม่มีอะไรให้ทำ ถ้าไม่ให้ดูการแสดง ก็ออกเหอะ....ไปกันดีกว่า อยู่ไปก็เกะกะ เป็นตัวไร้ค่าเดินได้ไปเท่านั้น ... แล้วจะอยู่ทำไม....ก็เลยลงไปบอกเขาว่า ถ้าไม่มีอะไรก็ขอตัวกลับก่อนนะคะ อืม...เขาก็ยิ้มแย้มสดใส เหมือนดีใจที่เราไปอย่างงั้นแหละ - - แปลกเนอะ.....แค่ขอยืนดู จะให้เบียด หรือดูข้างนอก ไม่เห็นจะเสียหายตรงไหน....แต่เขาก็ไม่ให้ดู
เพื่อนๆก็เลยไปสยามกัน กินไอติม เดินเล่น เฮฮา ปารตี้ ค่อยยังชั่ว .... ให้ตายซิ...วันนี้มันอะไรนักหนา....งง จริงๆ
